Cholera, zabierzcie ode mnie tę płytkę! W domu, w samochodzie, w szkole towarzyszy mi „Transitions„. Od dłuższego czasu szukałem dobrego producenckiego krążka z chemią w stronę jazzu, i jest ale nie sądziłem, że ten niepozorny holenderski producent nagra takie cudo. Można szczerze powiedzieć, że dobrego pod względem muzycznym hip hopu ze świecą szukać w dzisiejszych czasach. Media raczą nas Timbalandową monotonią dźwiękową, przez co wielu świetnych artystów kończy swój żywot na małych wytwórniach i wąskiej grupie słuchaczy.
Czytaj dalej »
Autorem recenzji jest Mikołaj.
To już dziewiąta płyta łódzkiego rapera. Od kilku lat O.S.T.R. udowadnia, że skrzypkowie też mogą rapować i tworzyć bity. I co najważniejsze – robić to naprawdę nieźle. Tytuł płyty wydaje się być bardzo przewrotny, bo jeśli już Ostry jedynie sprząta, to jest przy tym szarą eminencją polskiego rapu.
Czytaj dalej »
Nie tak dawno, na łamach Winyla opublikowano recenzję solowego dzieła Michała Jelonka. Teraz przyszła kolej na francuskiego skrzypka Jean-Luca Ponty i jego trzydziestojednoletniego dzieła „Enigmatic Ocean„. Według uznanego portalu o rocku progresywnym i pochodnych gatunkach, Prog Archives , ten album to najlepsza płyta fusion, jaka została kiedykolwiek nagrana. Jaki będzie wynik pojedynku Jelonek kontra Ponty? Czy słusznie przyznano „Enigmatic Ocean” łatkę najlepszego albumu jazz-rock/fusion? Na te i kilka innych pytań postaram się udzielić odpowiedzi w dalszej części tej recenzji, ale najpierw chciałbym napisać kilka słów o Jean-Lucu i muzykach, którzy nagrali z nim omawiany album. Czytaj dalej »
Na wstępie muszę wspomnieć, że Common to nietypowy muzyk, nie lansuje się w klipach z półnagimi panienkami, wspiera Baracka Obamę w walce o fotel prezydenta USA, nie wygląda jak typowy raper, nie nawija o rzeczach błahych, jego teksty poruszają ważne tematy, rapuje o ludziach, ich problemach, sposobach ich rozwiązywania, miłości.
Czytaj dalej »
Co może wyniknąć z współpracy jazzmanów, którzy chcą połączyć finezję jazzu z ekspresją rocka? Definitywnie coś intrygującego. Taką innowacyjną (jak na owe czasy) formę muzyki zaprezentowali McLaughln, Goodman, Hammer, Laird i Cobham na pierwszej płycie Mahavishnu Orchestra „Inner Mounting Flame„.
Czytaj dalej »
T-LC to poboczny projekt gitarzysty zespołu Incubus, Mike’a Einzigera, który nagrał dotychczas tylko jeden album opisywanego zespołu. Ci którzy szykują się na ostre granie zawiodą się, nie doświadczymy tu brudnych gitarowych riffów czy szybkiego tempa grania sekcji rytmicznej.
Czytaj dalej »
Dlaczego recenzuję akurat ten album? Dlatego, że „goliacik” wywołał najwięcej kontrowersji wśród fanów zespołu, zapewne mało kto spodziewał się takiego (odważę się użyć słowa) rozwoju muzyki The Mars Volta. Otóż „Goliat” to płyta na której Cedricowi, Omarowi i długiemu wianuszkowi innych muzyków zachciało się ujarzmić hałas.
Czytaj dalej »
Drugi solowy album gitarzysty Soulfly i Cavalera Conspiracy (wcześniej również Ill Nino) potwierdza klasę jednego z lepszych gitarzystów młodego pokolenia. Po gorąco przyjętej debiutanckiej płycie Colossal Myopia grajek nie zwalnia tempa i znów pokazuje, że gitarzysta thrash metalowej grupy nie musi ograniczać się do ciężkich riffów i szybkich solówek, ale może grać równie pięknie na klasyku.
Czytaj dalej »
